امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی

امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی
زمان مطالعه: 5 دقیقه

امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی را می‌توان از طریق رمزنگاری اطلاعات حساس، پشتیبان‌گیری‌های مرتب، استفاده از امضای الکترونیکی معتبر، استفاده از سیستم احراز هویت دو مرحله‌ای و… افزایش داد.

قرارداد دیجیتال بین المللی چیست؟

امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی موضوعی است که قصد داریم در مقاله حاضر راجع به آن صحبت کنیم اما پیش از آن باید به این سوال پاسخ دهیم که منظور از قرارداد دیجیتال بین المللی چیست؟ با توجه به توضیحات وکیل بین المللی، قرارداد مورد بحث قراردادی است که بین دو یا چند طرفی که در کشورهای مختلف، زندگی یا فعالیت می‌کنند، از طریق اینترنت و ابزارهای دیجیتال منعقد می‌گردد. قراردادهای این چنینی می‌توانند شامل فروش کالا و خدمات، همکاری‌های تجاری، قراردادهای کاری و… شوند.

از ویژگی‌های مهم و کلیدی قراردادهای دیجیتال بین المللی می‌توان به عدم نیاز به حضور فیزیکی، استفاده از ابزارهای دیجیتال و موضوعات فرامرزی آن‌ها اشاره کرد. البته قراردادهای مورد بحث با چالش‌های حقوقی خاصی هم مواجه‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به مواردی چون احراز هویت، انتخاب قانون حاکم و… اشاره کرد.

چالش‌های امنیتی قراردادها

عدم وجود قانون واحد بین المللی و ابهام و اختلاف در تفسیر قوانین، مشکلات مربوط به احراز هویت و حملات سایبری از جمله چالش‌هایی هستند که مربوط به امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی می‌شوند. علاوه بر این، مشکلات مربوط به امضای الکترونیک (اعتبار و قانونی بودن آن در کشورهای مختلف، متفاوت است) و مواردی چون تفاوت‌های زبانی و فرهنگی نیز از چالش‌های امنیتی مربوط به قراردادهای مورد بحث هستند. در ادامه راهکارهایی را برای افزایش امنیت این قراردادها ارائه می‌کنیم؛ با ما همراه باشید.

بیشتر بدانید:  فسخ قرارداد بین المللی به دلیل نقض اساسی

نحوه افزایش امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی

در این بخش از مقاله قصد داریم راهکارهایی برای افزایش امنیت در قراردادهای مورد بحث را به نقل از وکیل قراردادهای بین المللی از گروه لاهه ذکر کنیم:

  • استفاده از امضای الکترونیکی‌ای که توسط یک مرجع معتبر تایید و صادر شود، اعتبار قرارداد دیجیتال را افزایش می‌دهد.
  • رمزنگاری اطلاعات حساس از دسترسی‌های غیرمجاز جلوگیری کرده و امنیت قرارداد دیجیتال بین المللی را افزایش خواهد داد.
  • توجه داشته باشید که قرارداد مورد بحث بایستی از طریق پلتفرم‌های امن، ایجاد و امضا شوند.
  • پشتیبان‌گیری از قراردادها و اسناد مرتبط بسیار مهم است.
  • می‌بایست در قرارداد، حاکمیت قانونی مناسب تعیین شود تا در صورت بروز اختلاف، قوانین مختلف، موجب گمراهی افراد و پیچیدگی پرونده نشوند؛ این موضوع بر امنیت قرارداد هم تاثیر می‌گذارد (از نظر قابل اجرا بودن، دسترسی به جبران خسارت و…).
  • بهتر است برای افزایش امنیت، از سیستم‌های احراز هویت دو مرحله‌ای استفاده شود.
  • مشاوره با وکیل پیش از امضا و حتی قبل از تنظیم قرارداد توصیه می‌شود.

اصول قانونی مرتبط با قراردادهای دیجیتال بین المللی

حال که درباره امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی صحبت کردیم، خالی از لطف نیست اگر به بررسی اصول قانونی مرتبط با این قراردادها نیز بپردازیم. به طور کلی لازم است بدانید که هر کشوری قوانین خاص خود را در این زمینه دارد و لازم است قانون کشورهای مربوطه را بررسی نمایید اما کنوانسیون مونیخ و قرارداد الکترونیک سازمان ملل متحد هم به این موضوع می‌پردازند. کنوانسیون مونیخ به اعتبار و قانونی بودن امضای الکترونیک در کشورهای عضو و قرارداد الکترونیک سازمان ملل متحد که با نام اختصاری UNGCA شناخته می‌شود، به تسهیل تجارت الکترونیک و معاملات آنلاین می‌پردازد.

بیشتر بدانید:  تعیین خسارت مقطوع در قراردادهای بین المللی

نحوه امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی
نحوه امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی

مشاوره با وکیل قرارداد در تهران

در این مقاله راجع به امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی صحبت کردیم و دریافتیم که با رعایت اصول قانونی، استفاده از راهکارهای امنیتی و دریافت مشاوره وکلای متخصص در این زمینه می‌توان ریسک‌های مرتبط با این قراردادها را کاهش داد. شما برای دریافت مشاوره تخصصی در این زمینه می‌توانید با گروه وکلای بین المللی لاهه در ارتباط باشید. وکلای گروه لاهه دارای تحصیلات، تخصص و تجربیات مرتبط با موضوع مورد بحث هستند. جهت رزرو نوبت مشاوره با ایشان کافی است با مجموعه لاهه تماس بگیرید.

سوالات متداول

قرارداد دیجیتال بین المللی قراردادی است که بین دو یا چند طرفی که در کشورهای مختلف، زندگی یا فعالیت می‌کنند، از طریق اینترنت و ابزارهای دیجیتال منعقد می‌گردد. قراردادهای این چنینی می‌توانند شامل فروش کالا و خدمات، همکاری‌های تجاری، قراردادهای کاری و… شوند.

عدم وجود قانون واحد بین المللی و ابهام و اختلاف در تفسیر قوانین، مشکلات مربوط به احراز هویت و حملات سایبری از جمله چالش‌هایی هستند که مربوط به امنیت قراردادهای دیجیتال بین المللی می‌شوند. علاوه بر این، مشکلات مربوط به امضای الکترونیک و مواردی چون تفاوت‌های زبانی و فرهنگی نیز از چالش‌های امنیتی مربوط به قراردادهای مورد بحث هستند.

رمزنگاری اطلاعات حساس، استفاده از پلتفرم‌های امن، پشتیبان‌گیری‌های منظم و مشورت با وکیل مخصص در این زمینه کمک کننده است؛ اطلاعات بیشتر در این باره در مقاله موجود است.

کنوانسیون مونیخ به اعتبار و قانونی بودن امضای الکترونیک در کشورهای عضو می‌پردازد.

قرارداد الکترونیک سازمان ملل متحد که با نام اختصاری UNGCA شناخته می‌شود، به تسهیل تجارت الکترونیک و معاملات آنلاین می‌پردازد.

به این مطلب از راست به چپ چند ستاره می دهید؟
[تعداد آرا: ۱ میانگین امتیاز: ۵]

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

نوشتهٔ پیشین
اصل نظم عمومی در اجرای احکام خارجی

دیگر مطالب این دسته بندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

keyboard_arrow_up
مشاوره رایگان در واتساپ
Call Now Button